Artykuł sponsorowany

Masa ogniochronna w przejściach instalacyjnych — kiedy wystarcza, a kiedy potrzebuje całego systemu

Masa ogniochronna w przejściach instalacyjnych — kiedy wystarcza, a kiedy potrzebuje całego systemu

Podczas modernizacji instalacji elektrycznych, sanitarnych czy wentylacyjnych w istniejących budynkach wykonawcy często stają przed wyzwaniem zachowania ciągłości stref pożarowych. Przejście rury lub kabla przez ścianę oddzielenia pożarowego narusza jej strukturę. Utworzony otwór nierzadko wygląda na szczelnie wypełniony przy użyciu zwykłej, standardowej pianki budowlanej. Zastosowanie wyłącznie takiego materiału to jednak poważne ryzyko technologiczne. Bez odpowiedniego uszczelnienia specjalistycznymi preparatami przegroda natychmiast traci swoją klasę odporności ogniowej EI. W przypadku wybuchu pożaru niezabezpieczony przepust staje się otwartą drogą dla dymu, gazów oraz wysokiej temperatury. Ochrona tego newralgicznego punktu wymaga wdrożenia dedykowanych systemów.

Przeczytaj również: Gdzie zorganizować imprezę firmową?

Dobór uszczelnienia do specyfiki przepustu

Zrozumienie zjawisk zachodzących w trakcie pożaru pomaga w prawidłowej aplikacji zabezpieczeń. Akrylowa masa uszczelniająca ppoż z dodatkami grafitowymi pęcznieje pod wpływem temperatury przekraczającej 150°C. Zjawisko to prowadzi do wielokrotnego zwiększenia objętości preparatu. Powstaje w ten sposób trwała bariera węglowa, która izoluje termicznie sąsiadujące strefy budynku. O poprawnym działaniu takiej ochrony decyduje ostateczna grubość warstwy suchej oraz ścisły kontakt materiału z podłożem. Wymagany czas szczelności ogniowej zachowuje zazwyczaj powłoka o grubości od 20 do 30 milimetrów, precyzyjnie naniesiona z obu stron przegrody.

Przeczytaj również: Dlaczego wygłuszenie samochodu jest ważne

Zabezpieczenie pojedynczych kabli elektrycznych opiera się na prostszych schematach. Wystarczy nałożenie warstwy uszczelniacza na głębokość około 25 milimetrów z jednoczesnym wypełnieniem wnętrza otworu twardą wełną mineralną. Izolator ten musi charakteryzować się gęstością wynoszącą co najmniej 40 kg/m³. Sytuacja komplikuje się w przypadku większych wiązek przewodów oraz rur wykonanych z palnych tworzyw sztucznych. Elementy te ulegają szybkiej deformacji i stopieniu w kontakcie z ogniem. Z tego powodu wymagają zastosowania dodatkowych materiałów kompensujących ubytek masy instalacji. Należą do nich opaski uszczelniające, kołnierze lub elastyczne taśmy pęczniejące.

Przeczytaj również: Profesjonalna opieka nad kotem

Szczególnym wyzwaniem inżynieryjnym są przejścia mieszane. Obejmują one otwory, w których poprowadzono obok siebie kable sygnałowe, rury stalowe o różnej średnicy oraz przewody wentylacyjne z PVC. W takich skomplikowanych układach najsłabszy materiał instalacyjny narzuca klasę odporności całego przepustu. Systemowe rozwiązania łączą w tych miejscach pęczniejące powłoki ogniochronne, masy uszczelniające i dokładnie dopasowaną wełnę mineralną.

Dokumentacja techniczna i najczęstsze błędy

Każdy produkt stosowany do ochrony przeciwpożarowej przechodzi rygorystyczne testy. Europejska Ocena Techniczna (ETA) lub krajowa karta techniczna określa dopuszczalną klasę EI. Parametr ten wynosi w zależności od systemu od EI 30 do EI 120. Dokumentacja precyzuje również rodzaj ściany lub stropu, podając wytyczne dla sztywnych konstrukcji betonowych o grubości minimum 100 milimetrów oraz dla lekkich ścian gipsowo-kartonowych. Producent wskazuje maksymalne średnice przewodów i zatwierdzone układy z wełną mineralną. Zgodność faktycznej konfiguracji na budowie z przebadanym układem warunkuje utrzymanie klasyfikacji. Wszelkie samowolne odstępstwa od wytycznych z certyfikatu unieważniają właściwości ogniochronne układu i obciążają wykonawcę odpowiedzialnością prawną.

Praktyka instalacyjna obnaża jednak powtarzalne usterki montażowe. Aplikacja powłoki na zabrudzonym, zatłuszczonym lub pylącym podłożu całkowicie niweluje jej przyczepność. Negatywne skutki dla bezpieczeństwa budynku przynosi również nanoszenie zbyt cienkiej bądź nierównomiernej warstwy materiału. Równie dużym błędem jest brak wymaganego wypełnienia z wełny mineralnej, co prowadzi do pękania uszczelnienia podczas pożaru. Kolejnym problemem bywa użycie niekompatybilnego chemicznie wykończenia zewnętrznego. Prawidłowa realizacja prac przy przepustach eliminuje te zagrożenia.

Dystrybucją systemów biernej ochrony przed ogniem zajmuje się Centrum Bhp i Ochrony Środowiska. Sklep internetowy dostarcza wykonawcom budowlanym oraz zakładom przemysłowym impregnaty do drewna i powłoki do konstrukcji stalowych. Asortyment ten obejmuje rozwiązania techniczne dopasowane do wymagań współczesnych inwestycji obiektowych.

Wybór zabezpieczenia ogniochronnego każdego przepustu instalacyjnego zaczyna się od wnikliwej analizy parametrów budowlanych. Kluczowymi kryteriami doboru są rodzaj przegrody, specyfika medium oraz docelowa klasa odporności ogniowej. Proces ten wymaga opierania się na przebadanych technologiach systemowych o udokumentowanych parametrach. Skupienie na rygorach technicznych pozwala zachować bezpieczeństwo pożarowe całego obiektu zgodnie z prawem budowlanym.